Τι είναι τα πρωκτικά δερματικά ράκη; Τα πρωκτικά δερματικά ράκη αποτελούν καλοήθεις υπερτροφίες του πρωκτικού βλεννογόνου, οι οποίες υπό χρόνια μηχανική ή φλεγμονώδη επιβάρυνση υφίστανται δερματοποίηση και αναδύονται εξωτερικά ως μακρόστενες, μαλακές πτυχώσεις δέρματος, μήκους συνήθως μερικών εκατοστών. Εντοπίζονται έξω από την οδοντωτή γραμμή, στερούνται αυξημένης αγγείωσης (σε αντίθεση με τις αιμορροΐδες) και δεν αιμορραγούν. Παρότι δεν αποτελούν νεοπλασία ούτε ενέχουν κίνδυνο κακοήθειας, μπορεί να προκαλέσουν σημαντική δυσφορία και υποβάθμιση ποιότητας ζωής, δηλ. να προκαλέσουν αισθητική ή λειτουργική ενόχληση, ειδικά εάν είναι μεγάλα ή πολλαπλά. Ποιες πρωκτικές ενοχλήσεις προκαλούν; Τα δερματικά ράκη μπορεί να είναι ασυμπτωματικά ή να προκαλούν: Αίσθημα πίεσης ή ξένου σώματος στην περιοχή του πρωκτού Δυσκολία καθαρισμού μετά την κένωση (αύξηση υπολειμμάτων κοπράνων) Έκκριση βλέννας ή ερεθισμό Κνησμό Ήπιο άλγος κατά την κίνηση ή την κένωση Σε περιπτώσεις μεγάλης υπερτροφίας: αντιαισθητική εμφάνιση και ψυχολογική επιβάρυνση Δεν προκαλούν αιμορραγία, εκτός εάν συνυπάρχει άλλη πάθηση. Αίτια εμφάνισης Τα πρωκτικά δερματικά ράκη αναπτύσσονται συνήθως ως αποτέλεσμα: Χρόνιας διαστολής ή φλεγμονής του πρωκτού Πρότερης χειρουργικής επέμβασης – αιμορροϊδεκτομής ή laser αιμορροϊδοπλαστικής Προηγηθείσας θρόμβωσης ή πρόπτωσης αιμορροϊδικών όζων Χρόνιου πρωκτικού κνησμού ή εκδορών Μεταφλεγμονωδών αλλοιώσεων μετά από ραγάδα δακτυλίου Παχυσαρκίας, δυσκοιλιότητας ή επίμονης διάρροιας Κακής υγιεινής της περιοχής Επιβαρυντικοί παράγοντες: Καθιστική ζωή, εγκυμοσύνη, τοπικοί τραυματισμοί, υπερβολικό σκούπισμα, υψηλή εφίδρωση. Πως γίνεται η διάγνωση; Η διάγνωση είναι κλινική και βασίζεται σε: Επισκόπηση πρωκτού Δακτυλική εξέταση Θεραπεία: Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από το μέγεθος, τα συμπτώματα και την αισθητική επιβάρυνση. Συντηρητική αντιμετώπιση σε μικρά και ασυμπτωματικά ράκη Τοπική υγιεινή (πλύσεις με χλιαρό νερό, αποφυγή έντονου σκουπίσματος) Τοπική εφαρμογή αντιφλεγμονωδών και αναπλαστικών αλοιφών Αποφυγή ερεθιστικών σαπουνιών Χειρουργική αφαίρεση σε συμπτωματικά και μεγάλα ράκη Εκτομή δερματικού ράκους υπό τοπική ή μέθη με: Laser Ραδιοσυχνότητες (RF) – ατραυματική μέθοδος Κλασική χειρουργική εκτομή Οδηγία προς ασθενείς με ενοχλήσεις: Σε περίπτωση επίμονου ερεθισμού, ενόχλησης ή αίσθησης “υπόλοιπου δέρματος” μετά την κένωση, ο ασθενής πρέπει να εξετάζεται από χειρουργό πρωκτολόγο για εξατομικευμένη αξιολόγηση και θεραπεία.

Πρόσφατα αντιμετωπίσαμε σοβαρό περιστατικό συστροφής του λεπτού εντέρου ( small bowel volvulus ) που αποτελεί σπάνια αλλά σοβαρή αιτία οξείας κοιλίας, με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Συχνά οφείλεται σε συμφύσεις από προηγούμενες επεμβάσεις ή φλεγμονές, προκαλώντας απόφραξη και ισχαιμία του εντέρου.   Περιγραφή περιστατικού Γυναίκα ασθενής (ηλικίας 67 ετών) προσήλθε με έντονο κοιλιακό άλγος, διάταση κοιλίας, ναυτία και έμετο. Κατά την εισαγωγή, παρουσίαζε ταχυκαρδία, υπόταση, pH 7,1 και αυξημένο γαλακτικό οξύ, ενδεικτικά σοβαρής ισχαιμίας. Το pH 7,1 και η γαλακτική οξέωση δείχνουν σοβαρή υποάρδευση ιστών και μεταβολική απορρύθμιση — δηλαδή βαριά σηπτική κατάσταση. Η ασθενής χειρουργήθηκε εντός 6ώρου ως επείγον περιστατικό.     Χειρουργικά ευρήματα Πραγματοποιήθηκε ανοικτή λαπαροτομία μέσης γραμμής και διαπιστώθηκε: Συστροφή του τελικού ειλεού γύρω από ινώδη συμφυσιακή ταινία. Νέκρωση μαύρου χρώματος του τελικού ειλεού (~70 cm) μέχρι την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Επέκταση της ισχαιμίας στο τυφλό και το εγγύς ανιόν κόλον.   Επέμβαση που πραγματοποιήσαμε Λύση συμφύσεως και αποσυστροφή του εντέρου. Εντερεκτομή 70 cm νεκρωμένου λεπτού εντέρου. Δεξιά κολεκτομή λόγω συμμετοχής του δεξιού κόλου. Αναστόμωση τελικο-πλάγια ειλεο-εγκάρσια (ileotransverse) με συρραπτικά χειρουργικά εργαλεία. Έλεγχος αιμόστασης, εκτεταμένη πλύση κοιλίας, τοποθέτηση παροχέτευσης, σύγκλειση κατά στρώματα. Μετεγχειρητική πορεία ασθενούς Η ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ για παρακολούθηση. Η αιμοδυναμική σταθεροποίηση επετεύχθη εντός 24 ωρών με υγρά, αντιβιοτικά ευρέος φάσματος και υποστήριξη οξυγόνωσης. Η λειτουργία του εντέρου επανήλθε σταδιακά και η έξοδος πραγματοποιήθηκε την 6 η  ημέρα με ομαλή μετεγχειρητική πορεία.   Συμπερασματικά Η συστροφή του λεπτού εντέρου επί συμφύσεως αποτελεί επείγον χειρουργικό συμβάν, με ταχεία εξέλιξη προς ισχαιμία και νέκρωση. Η παρουσία γαλακτικής οξέωσης και χαμηλού pH αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη και απαιτεί άμεση χειρουργική παρέμβαση. Η λαπαροτομία παραμένει η μέθοδος εκλογής σε περιπτώσεις ύποπτης νέκρωσης, καθώς επιτρέπει πλήρη έλεγχο και εκτομή των μη βιώσιμων τμημάτων. Η εκτεταμένη εντερεκτομή και η δεξιά κολεκτομή είναι επιβεβλημένες όταν η ισχαιμία επεκτείνεται στην ειλεοτυφλική περιοχή, με στόχο τη ριζική αφαίρεση του μη βιώσιμου ιστού και την αποκατάσταση της συνέχειας με ασφαλή αναστόμωση. Η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση χειρουργική αντιμετώπιση της συστροφής του λεπτού εντέρου επί συμφύσεως είναι καθοριστικές για την επιβίωση του ασθενούς. Η ανοικτή εντερεκτομή και δεξιά κολεκτομή αποτελούν αποτελεσματική και σωτήρια παρέμβαση σε περιπτώσεις εκτεταμένης ισχαιμίας. Η προσεκτική μετεγχειρητική παρακολούθηση και η έγκαιρη υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών οδηγούν σε θετικό αποτέλεσμα ακόμη και σε βαριές περιπτώσεις με έντονη οξέωση.

Το λίπωμα του τυφλού εντέρου είναι ένας καλοήθης όγκος που προέρχεται από τον λιπώδη ιστό του τοιχώματος του εντέρου και εντοπίζεται στο τυφλό έντερο, δηλαδή στο πρώτο τμήμα του παχέος εντέρου, μετά την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Το λίπωμα του τυφλού εντέρου είναι σπάνιος αλλά όχι αμελητέος λιπώδης όγκος αφού όταν λάβει μεγάλες διαστάσεις  μπορεί να προκαλέσει απόφραξη, αιμορραγία ή εγκολεασμό. Η θεραπεία είναι κατά κύριο λόγο η χειρουργική αφαίρεση, με άριστη πρόγνωση. Ιστολογικά χαρακτηριστικά λιπώματος τυφλού εντέρου: Πρόκειται για καλοήθη μεσεγχυματικό όγκο που αποτελείται από ώριμα λιποκύτταρα, περιβαλλόμενα από λεπτή ινώδη κάψα. Δημιουργείται από τον ανεξέλεγκτο, αλλά καλοήθη, πολλαπλασιασμό ώριμων λιποκυττάρων που εντοπίζονται κυρίως στον υποβλεννογόνιο ή σπανιότερα, στον ορογόνο χιτώνα του εντέρου. Δεν φαίνεται να υπάρχει σαφής σύνδεση με διατροφή, παχυσαρκία ή φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, αν και ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι χρόνια μικροτραύματα του βλεννογόνου ή χρόνια φλεγμονώδη ερεθίσματα ενδέχεται να ευνοούν την ανάπτυξη τέτοιων βλαβών.   Περιστατικό που αντιμετωπίσαμε: Πρόκειται για 52χρονη γυναίκα με συμπτωματολογία κοιλιακού πόνου δεξιού λαγονίου βόθρου και αιμορραγία στις κενώσεις λόγω διάβρωσης του βλεννογόνου. Η αξονική τομογραφία έδειξε μάζα 7 εκατοστών λιπώδους σύστασης στο τυφλό.   Επεμβατική αντιμετώπιση: Επιλέξαμε την ανοικτή τυφλεκτομή για ταχύτερη πρόσβαση και καλύτερο έλεγχο τυχούσας κακοήθειας. Η πρόσβαση έγινε μέσω δεξιάς παραμεσαίας τομής κοιλίας και αφού απολινώθηκαν τα αγγεία που αιματώνουν το τυφλό (κλάδοι της ειλεοκολικής αρτηρίας), αφαιρέθηκε το τυφλό μαζί με τη σκωληκοειδή απόφυση. Ο ειλεός αναστομώθηκε απευθείας με το ανιόν κόλον (ειλεοκολοαναστόμωση). Μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς: Η διάρκεια νοσηλείας στην κλινική ανήλθε σε 10 ημέρες. Την 1η ημέρα χορηγήθηκαν ενδοφλέβια υγρά, αντιβιοτικά, αναλγησία. Την 2 η  μέρα έγινε η έναρξη της σταδιακής σίτισης με υδαρές τροφές και ο ασθενής σηκώθηκε από το κρεβάτι για κινητοποίηση. Την 4 η  μέρα και εξής έγινε επιστροφή σε ελαφριά φυσιολογική δίαιτα και έλεγχος αφόδευσης/αερίων ως σημάδι αποκατάστασης της κινητικότητας εντέρου. Μετά από 10 ημέρες αφαιρεθήκαν τα ράμματα και η ασθενής έλαβε εξιτήριο με αναλυτικές οδηγίες. Μακροπρόθεσμα η ασθενής θα επανέλθει σε πλήρη δραστηριότητα συνήθως μέσα σε 4–6 εβδομάδες από την επέμβαση. Η λειτουργία του εντέρου είναι φυσιολογική, καθώς το υπόλοιπο παχύ έντερο αναλαμβάνει πλήρως την απορροφητική του ικανότητα. Δεν υπάρχει ανάγκη ειδικής δίαιτας, πέρα από μια ήπια προσαρμογή τις πρώτες εβδομάδες.

Τι είναι το τυφλό έντερο; Το τυφλό έντερο αποτελεί το πρώτο τμήμα του παχέος εντέρου, που συνδέεται με το λεπτό έντερο μέσω της ειλεοτυφλικής βαλβίδας. Από το τυφλό έντερο εκφύεται και η σκωληκοειδής απόφυση. Έχει σχήμα σαν σάκο με μέσο μήκος περίπου 6 έως 9 εκατοστά και πλάτος περίπου 7 έως 8 εκατοστά. Είναι το πιο φαρδύ τμήμα του παχέος εντέρου. Τι είναι η συστροφή του τυφλού; Η συστροφή του τυφλού είναι μία σπάνια αιτία εντερικής απόφραξης και σοβαρή αιτία οξείας κοιλίας, κατά την οποία το τυφλό και ενδεχομένως μέρος του ανιόντος παχέος εντέρου περιστρέφονται γύρω από τον επιμήκη άξονά τους, προκαλώντας απόφραξη και πιθανή ισχαιμία. Αντιπροσωπεύει περίπου το 1–3% των περιπτώσεων της εντερικής απόφραξης.   Συμπτώματα: Οξύς, έντονος πόνος στην κάτω δεξιά κοιλιακή χώρα Φούσκωμα, ναυτία, εμετός Δυσκοιλιότητα ή αδυναμία αποβολής αερίων Σημεία περιτονίτιδας (σε προχωρημένα στάδια)   Κύρια αίτια και προδιαθεσικοί παράγοντες: Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα που μπορεί να δημιουργήσουν συμφύσεις οι οποίες ευνοούν τη συστροφή. Συγγενείς ανατομικές ανωμαλίες. Σε μερικούς ανθρώπους, το τυφλό δεν είναι καλά προσκολλημένο στο οπίσθιο κοιλιακό τοίχωμα, και μπορεί να κινείται ελεύθερα. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο να «στρίψει» γύρω από τον μεσεντέριο άξονα. Παρατεταμένη δυσκοιλιότητα ή διάταση του εντέρου μπορεί να προκαλέσουν συστροφή. Εγκυμοσύνη. Η διόγκωση της μήτρας μπορεί να μετατοπίσει το τυφλό έντερο και να συμβάλει στη στροφή του. Σε πολύ αδύνατα άτομα με μακριά και κινητά εντερικά τμήματα, μπορεί θεωρητικά να υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα του τυφλού λόγω έλλειψης ενδοκοιλιακού λίπους που προσφέρει στήριξη.   Αντιμετώπιση: Η αντιμετώπιση είναι επείγουσα, καθώς υπάρχει κίνδυνος νέκρωσης του εντέρου, διάτρησης και σηπτικής καταπληξίας. Οι χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν: Δεξιά ημικολεκτομή με αναστόμωση. Κεκτοπηξία. Σταθεροποίηση του τυφλού στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα. Απλή αποσυστροφή Το οξύ περιστατικό που αντιμετωπίσαμε Το επείγον περιστατικό που αντιμετωπίσαμε πριν λίγες ημέρες, αφορούσε 60χρονο ασθενή με συστροφή τυφλού εντέρου. Χαρακτηριστικό ήταν το ακτινολογικό εύρημα "εικόνας κόκκου καφέ" που σχετίζεται με συστροφή του παχέος εντέρου. Δηλαδή, στην ακτινογραφία κοιλίας, ο διατεταμένος έλικας του στριμμένου εντέρου εμφανίζεται σαν ένας μεγάλος, λείος σχηματισμός, με δύο κυρτές παρυφές που μοιάζουν με κόκκο καφέ (όπως φαίνεται σε πλάγια προβολή). Η κοιλότητα του "κόκκου" αντιστοιχεί στη γραμμή της συστροφής, όπου τα εντερικά τοιχώματα ακουμπούν μεταξύ τους.   Επικρατέστερο αίτιο για την συστροφή του τυφλού εντέρου του 60χρονου ασθενή μας, πιθανολογούμε ότι ευθύνεται το πολύ χαμηλό σωματικό του βάρος. Στα πολύ αδύνατα άτομα, η έλλειψη σπλαχνικού λίπους μπορεί να επιτρέπει τη μεγαλύτερη κινητικότητα των ενδοκοιλιακών οργάνων, με αποτέλεσμα το τυφλό και το εγγύς παχύ έντερο να παραμένουν κινητά, «αιωρούμενα» στο μεσεντέριο. Αυτή η ανατομική ιδιαιτερότητα ονομάζεται κινητό τυφλό (mobile cecum) και αποτελεί γνωστό προδιαθεσικό παράγοντα για την εμφάνιση συστροφής (cecal volvulus).   Ο ασθενής αντιμετωπίστηκε με χειρουργική αποσυστροφή και καθήλωση του τυφλού. Σε ήπια περιστατικά η  αποσυστροφή και ο ευθειασμός του τυφλού μπορεί να επιτευχθεί και με κολποσκόπηση.   Ο ασθενής παρέμενε στην κλινική για 4 ημέρες για μετεγχειρητική παρακολούθηση, έλαβε σταδιακή σίτιση με καλή εντερική λειτουργία και η ανάρρωση ήταν ομαλή.

Η κοιλιοπλαστική είναι μια χειρουργική επέμβαση που αποσκοπεί στην αισθητική αλλά και στην λειτουργική βελτίωση της κοιλιακής περιοχής, αφαιρώντας την περίσσεια δέρματος και λίπους και συσφίγγοντας τους χαλαρούς κοιλιακούς μύες. Η κοιλιοπλαστική συνήθως προτείνεται στις εξής περιπτώσεις: Μετά από σημαντική απώλεια βάρους όπου υπάρχει περίσσεια, χαλαρού δέρματος που δεν μπορεί να υποχωρήσει φυσιολογικά. Ο κατάλληλος χρόνος είναι όταν το άτομο έχει σταθερό βάρος. Μετά από εγκυμοσύνη: Οι κοιλιακοί μύες και το δέρμα έχουν τεντωθεί και δεν επανέρχονται στην αρχική τους κατάσταση. Σε περιπτώσεις κληρονομικής χαλάρωσης. Μερικοί άνθρωποι έχουν προδιάθεση για δερματική χαλάρωση ή εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή χώρα. Σε ύπαρξη κοιλιοκήλης - ομφαλοκήλης ή διάστασης των ορθών κοιλιακών μυών όπου η κοιλιοπλαστική μπορεί να συνδυαστεί με αποκατάσταση της κήλης και των μυών.     Μπορεί να συνδυαστεί η κοιλιοπλαστική με την αποκατάσταση ομφαλοκήλης στον ίδιο χειρουργικό χρόνο; Ναι, μπορεί να συνδυαστεί με ασφάλεια η κοιλιοπλαστική με την αποκατάσταση ομφαλοκήλης στην ίδια χειρουργική συνεδρία. Μάλιστα, αυτός ο συνδυασμός είναι πολύ συχνός στην πράξη και έχει συγκεκριμένα ιατρικά και λειτουργικά πλεονεκτήματα.   Η Χειρουργική προσέγγιση περιλαμβάνει: Αφαίρεση της κήλης, καθαρισμός συμφύσεων και επανατοποθέτηση του εντέρου στην κοιλιά. Κλείσιμο του χάσματος στο κοιλιακό τοίχωμα με ράμματα ή και πλέγμα. Κοιλιοπλαστική με αφαίρεση της περίσσειας δέρματος - λίπους και σύσφιξη των χαλαρωμένων κοιλιακών μυών. Νέα δημιουργία θέσης για τον ομφαλό, εάν χρειαστεί.   Πλεονεκτήματα του συνδυασμού κοιλιοπλαστικής με ταυτόχρονη αποκατάσταση ομφαλοκήλης: Ενιαία αναισθησία και χειρουργείο. Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα: Η τομή της κοιλιοπλαστικής καλύπτει την ουλή της αποκατάστασης της κήλης. Καλύτερη λειτουργική αποκατάσταση: Οι κοιλιακοί μύες υποστηρίζονται καλύτερα όταν αποκαθίστανται μαζί με την κήλη. Λιγότερη συνολική περίοδος αποθεραπείας (σε σχέση με δύο ξεχωριστά χειρουργεία).   Συμπέρασμα: Η συνδυασμένη επέμβαση είναι όχι μόνο εφικτή, αλλά και πολλές φορές ενδεδειγμένη, αρκεί να γίνεται από εξειδικευμένο χειρουργό. Παρέχει καλύτερο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα με λιγότερη ταλαιπωρία για τον ασθενή σε σύγκριση με δύο ξεχωριστά χειρουργεία. Επέμβαση κοιλιοπλαστικής και αποκατάσταση ομφαλοκήλης στον ίδιο χρόνο από τον Χειρουργό κ. Κουμεντάκη

Πρόσφατα αντιμετωπίσαμε ένα επικίνδυνο χειρουργικό συμβάν σε νεαρό ασθενή ο οποίος προσήλθε με περιτονίτιδα από ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης. Η περιτονίτιδα από ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης είναι μια σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση, που απαιτεί άμεση χειρουργική παρέμβαση. Το πιο συχνό αίτιο περιτονίτιδας είναι οι διατρήσεις που σχετίζονται με τη σκωληκοειδίτιδα, την εκκολπωματίτιδα ή το πεπτικό έλκος. Η σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να σπάσει (ρήξη), προκαλώντας τη διασπορά περιεχομένων του εντέρου στην περιτοναϊκή κοιλότητα, οδηγώντας σε περιτονίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του περιτοναίου (της μεμβράνης που επικαλύπτει τα κοιλιακά όργανα και την κοιλότητα της κοιλιάς). Ποια είναι τα συμπτώματα περιτονίτιδας από ρήξη σκωληκοειδούς: Έντονος, διάχυτος κοιλιακός πόνος Πυρετός, ρίγη Ναυτία, έμετος Ταχυκαρδία Ευαισθησία και ακαμψία στην κοιλιά Ενδεχομένως σηψαιμία (σε προχωρημένα στάδια) Στην περίπτωση του νεαρού μας ασθενή, παρότι είχε συμπτώματα σκωληκοειδίτιδας από 5ημέρου και επισκέφτηκε 2 φορές άλλες μονάδες υγείας, δεν διεγνώσθη η σοβαρότητα της κατάστασής του και η ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης. Όταν προσήλθε σε εμάς, άμεσα διαγνώσαμε την επείγουσα κατάσταση του περιστατικού και φροντίσαμε την άμεση εισαγωγή του στην χειρουργική κλινική όπου και πραγματοποιήσαμε χειρουργείο με συμφυσιόλυση λαπαροσκοπικά. Η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή είναι πλέον η προτιμώμενη μέθοδος αντιμετώπισης, ακόμα και σε περίπτωση ρήξης, (εφόσον η κατάσταση του ασθενούς το επιτρέπει). Πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής μεθόδου: Μικρότερες τομές (3 μικρές) Λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος Ταχύτερη ανάρρωση Μικρότερος κίνδυνος μετεγχειρητικών λοιμώξεων Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα   Ο ασθενής μας παρέμεινε για νοσηλεία 2 ημέρες υπό ενδοφλέβια αντιβίωση, σωλήνα παροχέτευσης και σταδιακή επανασίτιση. Έλαβε εξιτήριο πήρε την 3η ημέρα.

Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (ΒΚΚ), γνωστό και ως basal cell carcinoma (BCC), αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου του δέρματος, ο οποίος εξελίσσεται αργά και σπάνια δίνει μεταστάσεις. Αναπτύσσεται στα βασικά κύτταρα της επιδερμίδας και εμφανίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, στο πρόσωπο, στον λαιμό, στους βραχίονες και γενικότερα στις περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο. Στην περίπτωση της 74χρονης ασθενούς μας, το Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα εντοπίζεται στον αριστερό βραχίονα, προκαλώντας δερματική αλλοίωση διαστάσεων 8,7 x 7 x 3,2 εκατοστών. Σύμφωνα με την ιστοπαθολογική μελέτη η αλλοίωση ήταν κυρίως οζώδους τύπου και σε μικρή αναλογία μικροοζώδους, βασικοπλακώδους και διηθητικού τύπου, δηλαδή με τάση να εισχωρεί βαθύτερα στους ιστούς, γεγονός που απαιτεί άμεση και προσεκτική χειρουργική αφαίρεση. Την βλάβη την αντιμετωπίσαμε χειρουργικά, αφαιρώντας τον όγκο μαζί με περιθώριο υγιούς ιστού, δηλαδή ο καρκίνος αφαιρέθηκε πλήρως και δεν βρέθηκαν καρκινικά κύτταρα στα όρια του δείγματος. Το έλλειμμα του ιστού αντιμετωπίστηκε με πλαστική αποκατάσταση με τοπικό κρημνό, δηλαδή με μετακίνηση παρακείμενου δέρματος ώστε να καλύψει το τραύμα. Με την μέθοδο αυτή διατηρείται η αιμάτωση και προσφέρεται καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.   Στην ασθενή συστήθηκε περιορισμός της έντονης κίνησης του χεριού για τις πρώτες ημέρες, καθημερινός τοπικός καθαρισμός με αλλαγή επιδέσμου και αφαίρεση ραμμάτων σε 10 με14 ημέρες. Μετά την επούλωση συστήνεται αντηλιακή προστασία για τουλάχιστον 6 μήνες.

85χρονος ασθενής προσήλθε στο ιατρείο με δερματική βλάβη στο αριστερό μέρος της κεφαλής διαστάσεων 11,50 x 8,5 εκ. Μακροσκοπικά αξιολογήθηκε ως ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα με εξέλκωση, γεγονός που συνιστά την χειρουργική του αφαίρεση ως την ασφαλέστερη μέθοδο θεραπείας και ιστολογική διάγνωσης. Ο ασθενής υπεβλήθει σε χειρουργική αφαίρεση της περιοχής της βλάβης στα υγιή όρια της διήθησης. Το βάθος της εκτομής έφτασε στη βαθύτερη στοιβάδα του δέρματος. Το δερματικό έλλειμμα το καλύψαμε με μόσχευμα δέρματος - κρημνό και πλαστική επέμβαση. Ο κρημνός αποτελεί την πιο εξελιγμένη και αποτελεσματική μέθοδο αποκατάστασης ελλειμμάτων ιδίως στις περιοχές που αφαιρείται καρκίνωμα. Το μόσχευμα ενσωματώνεται στο δερματικό έλλειμμα αναπτύσσοντας αγγειακή επικοινωνία με τους υποκείμενους υγιείς ιστούς. Ταυτόχρονα προσφέρει ένα αποδεκτό αισθητικό αποτέλεσμα. Η Ιστολογική εξέταση του παρασκευάσματος έδειξε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα με εξέλκωση, πάχος διήθησης 12,6 χιλ. και ανατομικού επιπέδου IV. Το όριο εκτομής είναι ελεύθερο διήθησης με ελάχιστη απόσταση τα 0,9χιλ. Τονίζουμε ότι για το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα επιβάλλεται η επιθετική χειρουργική του εκτομή και η αποκατάσταση της περιοχής με πλαστική επέμβαση. Στην περίπτωση του 85χρονου συμπαθέστατου ασθενή μας, η αποκατάσταση της χειρουργηθείσας περιοχής είναι ομαλή, η αιμάτωση του μοσχεύματος είναι εξαιρετική.

Ορισμένες από τις μικροεπεμβάσεις που πραγματοποιούνται στο ιατρείο, είναι και οι αφαιρέσεις λιπωμάτων.   Στην παρακάτω περίπτωση αντιμετωπίστηκε περιστατικό άνδρα ασθενή, με λίπωμα παλάμης στο αριστερό χέρι. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία με σκιαγραφικό, η οποία εντόπισε ακανόνιστου σχήματος μόρφωμα εκτεινόμενο εν τω βάθει στα μαλακά μόρια στης παλαμιαίας επιφάνειας και από το ύψος της 2ης και 3ης μετακαρποφαλαγγικής άρθρωσης έως τα οστά του καρπού, διαστάσεων 8,5εκ. x 10εκ. x 2,8εκ.. Το μόρφωμα επέδιδε σήμα ανάλογο του λιπώματος με ανάπτυξη πέριξ του ελύτρου των καμπτήρων τενόντων έως και τη μεσοδάκτύλιο περιοχή μεταξύ του 2ου -3ου και του 3ου - 4ου δακτύλου στο επίπεδο των μετακαρποφαλαγγικών αρθρώσεων.   Ο ασθενής υπεβλήθει στο ιατρείο σε τοπική αναισθησία και διαμέσου μικρής τομής αφαιρέθηκε λίπωμα υπό τάση, μεγάλων διαστάσεων.  Μετά την συρραφή της τομής, αποκαταστάθηκε στον ασθενή η κινητικότητα του εύρους κίνησης της παλάμης του. Το παρασκεύασμα εστάλει για παθολογοανατομική επιβεβαίωση. Ο ασθενής έλαβε οδηγίες για την τοπική περιποίηση του τραύματος και σε περίπτωση αίσθησης ηπίου πόνου θα λάβει απλό παυσίπονο. Η αφαίρεση των ραμμάτων θα πραγματοποιηθεί σε 10 ημέρες.   Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσω ότι το λίπωμα είναι καλοήθης όγκος και δεν εξελίσσεται σε καρκίνωμα. Το λίπωμα εμφανίζεται πολύ συχνά σε διάφορα σημεία του σώματος και αναπτύσσεται κάτω από τον ιστό του δέρματος. Παρότι το λίπωμα δεν αποτελεί απειλή για την υγεία του ανθρώπου, εντούτοις μπορεί να προκαλεί ενοχλήσεις, δυσκολία στις κινήσεις (όπως στην αναφερόμενη περίπτωση του λιπώματος στην παλάμη), καθώς και αισθητικά προβλήματα. Το λίπωμα αποτελείται από λιποκύτταρα τα οποία αυξάνονται σε μέγεθος με αποτέλεσμα να μεγαλώνει. Γι’ αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για τον ασθενή να προσέλθει στον χειρουργό για αφαίρεση του λιπώματος, πριν αυτό λάβει μεγάλες διαστάσεις, που απαιτούν μεγαλύτερη τομή. Η αφαίρεση του λιπώματος πραγματοποιείται στο ιατρείο υπό ασηπτικές συνθήκες, με ασφάλεια, χωρίς πόνο και χωρίς ταλαιπωρία του ασθενούς. Διαβάστε αναλυτικά για τις επεμβάσεις που πραγματοποιούνται στο ιατρείο, εδώ >

Προσφάτως αντιμετωπίσαμε χειρουργικά μία σπάνια γυναικολογική πάθηση την ενδοσαλπιγγίωση. Η ενδοσαλπιγγίωση είναι κυρίως καλοήθης οντότητα κατά την οποία ιστός από το επιθήλιο μίας σάλπιγγας, μεταναστεύει σε γειτονικές δομές και όργανα όπως στις ωοθήκες, στο ενδομήτριο, στην πύελο, στο περιτόναιο και στους λεμφαδένες. Βασικό χαρακτηριστικό του έκτοπου ιστού είναι το κροσσωτό επιθήλιο από βλεφαροειδή και μη βλεφαροειδή στηλοειδή κύτταρα. Η ενδοσαλπιγγίωση μιμείται την ενδομητρίωση και μπορεί να προκαλέσει χρόνιο πυελικό πόνο. Στο χειρουργικό περιστατικό της 49χρονης ασθενούς μας, πραγματοποιήσαμε υστερεκτομή μετά δεξιού εξαρτήματος (σάλπιγγα, ωοθήκη) και ταυτόχρονα, χολοκυστεκτομή και αποκατάσταση μεγάλης κοιλιοκήλης μέσω ανοικτής επέμβασης. Στην ιστοπαθολογική εξέταση εντοπίστηκε κυστικό μόρφωμα στον τράχηλο μέγιστης διαμέτρου 8,3εκ.με μονόστυβο κροσσωτό επιθήλιο, που παραπέμπει σε κυστική ενδοσαλπιγγίωση. Στη χολυδόχο κύστη ανεβρέθηκαν 2 λίθοι. Η μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς είναι καλή και εξήλθε της κλινικής μετά από 4ημερη νοσηλεία.

Μία σπάνια αλλά επικίνδυνη κήλη Η κήλη Spiegel ή σπιγγέλειος κήλη ή πλευρική κοιλιακή κήλη, εμφανίζεται στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα μεταξύ του πλάγιου ορίου του ορθού κοιλιακού μυός και της ημισεληνιακής γραμμής ή γραμμή του Spiegel. Η κήλη Spiegel πήρε το όνομα της από τον Φλαμανδό ανατόμο Adriaan van der Spieghel, ο οποίος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την ημισεληνιακή γραμμή, δηλαδή την πλευρική κυρτή γραμμή που εκτείνεται από τον χόνδρο της ένατης πλευράς προς την ηβική, πλάγια προς τον ορθό κοιλιακό και όπου βρίσκεται η μετάβαση του εγκάρσιου κοιλιακού μυός στην απονεύρωση του. Η κήλη Spiegel είναι μια σπάνια κήλη με συχνότητα εμφάνισης που κυμαίνεται από 0,12% έως 2% όλων των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη. Εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες και σε άτομα άνω των 60 ετών. Όμως οποιαδήποτε αιτία αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση, μπορεί να προκαλέσει την εμφάνισή της (πχ βαριά χειρωνακτική εργασία, ασκήσεις με βάρη, κ.α.).   Η κήλη Spiegel ορισμένες φορές μπορεί να διαφοροδιαγνωστεί αφού όταν βρίσκεται σε χαμηλό σημείο ομοιάζει με βουβωνοκήλη. Ωστόσο ο έμπειρος χειρουργός μπορεί να την εντοπίσει. Το υπερηχογράφημα συνιστάται για την επαλήθευση της διάγνωσης.   Ποια είναι τα συμπτώματα της κήλης του Spiegel Λόγω των μυϊκών δομών που περικλείουν την κήλη, αλλά και του μικρού μεγέθους της, η κήλη Spiegel έχει μεγαλύτερες πιθανότητες περίσφιξης από τις άλλες κήλες του κοιλιακού τοιχώματος. Οι μελέτες αναφέρουν ότι τουλάχιστον το 27% των διαγνωσμένων κηλών Spiegel, κάποτε θα περισφιχτούν προκαλώντας την επείγουσα χειρουργική τους αντιμετώπιση. Τα πιο κοινά συμπτώματα της κήλης Spiegel είναι βάρος, πίεση, κάψιμο και πόνο στην περιοχή της κήλης και περιφερικά, ειδικά όταν υπάρχει προσπάθεια που απαιτεί πίεση στον κορμό.   Ποια είναι η θεραπεία της κήλης Spiegel Όπως σε όλες τις κήλες, η θεραπεία είναι μόνο επεμβατική και περιλαμβάνει την ανάταξη του προπίπτοντος σπλάχνου και την αποκατάσταση - ενίσχυση του ελλείμματος στο σημείο, με την τοποθέτηση ειδικού πλέγματος. Η διακοιλιακή προσπέλαση με λαπαροσκοπική τεχνική συστήνεται για την αποκατάσταση της κήλης Spiegel, ωστόσο σε περιπτώσεις που υπάρχει περίσφιξη ή δυσκολία εισαγωγής του λαπαροσκοπίου, η κήλη αντιμετωπίζεται με ανοιχτή χειρουργική  μέθοδο.

Προσφάτως αντιμετωπίσαμε χειρουργικά μία σπάνια κακοήθη πάθηση του θυρεοειδούς, σε 49χρονο ασθενή, ο οποίος λόγω βράχνους φωνής υπεβλήθει σε υπερηχογράφημα θυρεοειδούς όπου απεικονίστηκε συμπαγής όζος μέγιστης διαμέτρου 3,5 εκατ. με περιφερική αγγείωση. Η FNA του όζου έδειξε ατυπία (πιθανό νεόπλασμα θηλακιώδους τύπου), ενώ οι παθολογικά διογκωμένοι τραχηλικοί λεμφαδένες ήταν αρνητικοί σε κακοήθεια. Σημειώνουμε ότι μετά την παρακέντηση, ο ασθενής νοσηλεύτηκε σε δημόσιο νοσοκομείο με τη διάγνωση της αιμορραγίας από την FNA θυρεοειδούς.   Λόγω της έντονης και γρήγορης διόγκωσης του θυρεοειδούς σε διαστάσεις περί τα 14x12 εκατ. ο αριστερός λοβός και 8x6 εκατ. ο δεξιός λοβός, καθώς και της επιδείνωσης των συμπτωμάτων δυσκαταποσίας και δυσκολίας στην αναπνοή (μέσα σε 1 μήνα), λήφθηκε η απόφαση της επείγουσας αντιμετώπισης με εργώδη ολική θυρεοειδεκτομή.   Ο ασθενής υποβλήθηκε σε ολική θυρεοειδεκτoμή εγκάρσιας τραχηλικής τομής με πλάγιο λεμφαδενικό καθαρισμό, υπό γενική αναισθησία. Η εξέλιξη της επέμβασης ήταν εργώδης. Κατά την θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε απολίνωση και διατομή αριστερής σφαγίτιδας φλέβας και αποκόλληση του αριστερού πνευμονογαστρικού νεύρου και της αριστερής καρωτίδας .   Βάσει της ιστοπαθολογικής έκθεσης των παρασκευασμάτων που εξαιρέθηκαν και σύμφωνα με τις ανοσοϊστοχημικές χρώσεις στα νεοπλασματικά κύτταρα, τέθηκε η διάγνωση για πρωτοπαθές λέμφωμα του θυρεοειδούς. Ο ασθενής θα ακολουθήσει συνδυασμένη χημειο-ακτινοθεραπεία, με καλή θεραπευτική πρόγνωση. Στο PET/CT Scan που ακολούθησε δεν αναγνωρίζεται παθολογικός ιστός στη θέση του θυρεοειδούς.     Τι είναι το Λέμφωμα θυρεοειδούς Σε αντίθεση με τον θηλώδη και θυλακιώδη καρκίνο του θυρεοειδούς, το πρωτοπαθές λέμφωμα του θυρεοειδούς είναι πιο σπάνιο και με χειρότερη πρόγνωση. Παρατηρείται συνηθέστερα σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και ιδιαίτερα στις γυναίκες. Μπορεί να προκαλέσει μεγάλου βαθμού διόγκωση του θυρεοειδούς και εμφάνιση πιεστικών φαινομένων (πίεση τραχείας, πίεση του οισοφάγου, πίεση των λαρυγγικών νεύρων). Ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει βραχνάδα, ήπιο πυρετό και συμπτώματα υποθυρεοειδισμού. Οι διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν αιματολογικούς δείκτες, επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH), υπερηχογράφημα και παρακέντηση με λεπτή βελόνη FNA. Ωστόσο η διαγνωστική ακρίβεια τίθεται με βιοψία μέσω τέμνουσας βελόνης (tru-cut biopsy), ή με ανοικτή βιοψία (open biopsy). Μετά την ολική Λέμφωμα θυρεοειδούς , γίνεται ιστοπαθολογική ανάλυση στο υλικό που εξαιρέθηκε, ώστε να  αξιολογηθεί αν ο καρκίνος περιορίζεται στο θυρεοειδή αδένα ή αν υπάρχει διασπορά εκτός του θυρεοειδούς, προκειμένου να προγραμματιστεί το θεραπευτικό πλάνο με συνδυαστικές χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες. Εάν το λέμφωμα περιορίζεται στον θυρεοειδή αδένα ή δεν έχει εκτενή διασπορά πέριξ αυτού, η πορεία της πρόγνωσης του ασθενούς είναι θετική.